play_possum

18-Apr-05

2005-04-18T23:05:00.000-07:00

naggym ako sa fitness first sa robinson summit. Ang liit ng FF(fitness first) dun. kahit na dalawang floor, ang unti ng equipments. kailangan ko tuloy baguhin yung workout ko. Anyway, 9am na ako nakarating sa office.pagdating ko nakangiti na kaagad yung mga tao, na-DL na kasi sa PC yung mga pics ng inuman nung friday. syempre kasama na din dun yung sari-saring asaran at kwento. Tapos may biglang humirit na, "O, kamusta david blaine?" Hehe astig may tawag na sa akin sa office.:)

Ok naman sa office. minsan may specific na task ako, minsan naman kung kani-kanino nanghihingi ng trabaho. May isang trabaho na inassign sa akin si Boss Jing, yung head ng CCPM-1(Corporate Customer Project Management). Ang trabaho ko ay parang clean-up guy. Nireremind ko yung mga PM(Project Manager) dun sa mga nakakalimutan at matagal na pending na projects. Nakalog ako as Boss Jing para kapag nagsend ako ng message or endorsement yung ID niya yung lumabas. Ang akala tuloy nung mga PM si Boss Jing yung nagreremind sa kanila. Everytime na nagsesend ako ng endorsement, pumupunta yung mga PM sa office ni Boss Jing tapos nageexplain sa kanya kung bakit nadelay o hindi pa naclose yung completed na project. Tapos everytime na pumupunta ako sa office ni Boss Jing. Indirectly niya sinasabi na importante yung ginagawa ko. Sana nga ganon.

*Bad3p*

:: first day of class pero walang dumating na prof.
:: strike yung mga jeep
:: may problem na naman kami ni Jing.

Sigh...:c

Aladdan's Magic Lamp

2005-01-20T01:10:00.000-08:00

Unang pagkakataon na humiling si Aladdan sa kanya Jenie. At nagawa niya ito dahil sasobrang kagipitan at pangangailangan. Tanging si Jenie lang kasi ang makakatulong sa kanya.Umasa si Aladdan na magagawa ni Jenie ito. Naniniwala kasi si Aladdan na napakalakas ng powersng kanyang Jenie. Ngunit sa hindi malamang kadahilanan, hindi nagawa ng Jenie ang pinapagawa ni Aladdan. Kinausap ni Aladdan si Jenie na wag na lang tuparin ang kahilingin niya.Kasama nito ang pagtatapat na lubhang nagdadam si Aladdan sa nangyari. Sa halip na intindihinang si Aladdan, nagalit at nairita si Jenie. Sinabi nito kay Aladdan na sa uulitin wag na siyang hihiling ulit sa kanya. Sobrang nasaktan si Aladdin sa mga sinabi ng Jenie. Hindi makapaniwala si Aladdan.Na makakapagsalita ng ganito sa Jenie. Napaisip tuloy si Aladdan. Nasabi niya sa sarili na, hindi na siya hihiling kay Jenie. Natatakot na siya na kapag naulit pa ang ganitong away sa kanilang Jenie, hilingin na niya ang kalayaan niya at ni Jenie sa isa't isa.

My Worries

2004-10-25T23:20:00.000-07:00

From the moment I wake up I worry about countless and worthless things. I probably spent ¼ of my time and energy worrying. I just want be free of this worries but I do not know how. Last night I’ve red the Bible, and it is written in Matt 6:25-34:

25 “ Therefore I say to you, do not worry about your life, what you will eat or what you will drink; nor about your body, what you will put on. Is not life more than food and the body more than clothing?

26 “ Look at the birds of the air, for they neither sow nor reap nor gather into barns; yet your heavenly Father feeds them. Are you not of more value than they?

27 “Which of you by worrying can add one cubit to his stature?

28 “So why do you worry about clothing? Consider the lilies of the field, how they grow; they neither toil nor spin;

29 “And yet I say to you even Solomon in all glory was not arrayed like one of these.

30 “Now if God so clothes the grass of the field, which today is, and tomorrow is thrown into the oven, will He not much more clothe you, O you of little faith?

31 “Therefore do not worry, saying, ‘What shall we eat?’ or ‘What shall we drink?’ or ‘What shall we wear?’

32 “For after all there things the Gentiles seek. For your heavenly Father knows that you need all these things.

33 “ But seek first the kingdom of God and His righteousness, and all these things shall be added to you.

34 “ Therefore do not worry about tomorrow, for tomorrow will worry about its own things. Sufficient for the day is its own trouble.

I want to absorb all of these in my system so I will not worry anymore.

What a day!

2004-10-24T22:39:00.000-07:00

whew! dalawang araw na akong pagod na pagod, kahapon at ngayon. Masyado kasi mababaw yung tulog ko kagabi tapos ang aga ko pang nagising. Maaga kasi kaming nagkita ni Jing. Nag-mass kasi kami sa UP. Grabe sobrang daming tao. Kahit anong oras madami palang tao dun. Kala kaunti lang kasi walang pasok. Anyway, after sa UP Chapel, nagpunta kaming SC. Pinaphotocopy namen yung graduation picture niya. Habang pinapaphotocopy niya lahat nung mga picture niya. Nagikot ikot muna kami sa SC. Nagwindow shopping kami gang mabulok! Halos lahat ata ng shop sa SC nalibot namen. Ultimo maliliit na handicrafts tinignan namen para may magawa lang at makapagpalipas ng oras. After about 45mins of going around SC. Binalikan na namen yung pinaphotocopy niya. kahit paphotocopy lang mukha naman matino yung mga pics. After SC our next destination is RedFox Philcoa. Kinuha namen yung mga 5R na photos niya, isang sablay at isang creative tapos may isa pang toga na binigay lang for Php30. Binigyan siya ng discount kasi ilang araw na kaming pabalik-balik para lang makuha yung mga pic. Nagkakaproblem kasi sa kanila. After philcoa, punta kami McCafe yung malapit sa MRT Quezon Ave 'Til 12:30 dun kami tumambay. Naglakad kami papunta sa review center niya. Tapos iniwan ko na siya dun. PUmunta ako sa Nat'l Library para humanap ng reference. Kakabato magresearch at magantay til 4:00pm. Ang init kasi sa loob ng Library tapos analog ng system nila sa library. Putcha! catalog card pa yung gamit. kakainis talaga! Buti kahit papano may mga nakuha ako. After Nat'l Library, punta ulit ako sa Quezon Ave. Sinundo ko siya tapos pumunta na kaming rob. Pareho na kaming ginugutom kaya nagdecide kami magtokyo-tokyo. Ang tagal talaga namen kumain. after tokyo tokyo, naglibot lang kami sa Rob. Nagpababa kami ng kinain. Tapos nagkanya-kanya na kami. HIndi ko kasi siya mahatid kasi madami pa akong gagawin. (sigh...) kakapagod! What a day... What a day! (Sana lang nangyari 'tong mga pinagsasabi ko dito sa blog.) Illusion of an OS (over-sensitive guy). HahahaHa!

Day 22 and Day 23

2004-10-23T08:00:00.000-07:00

October 22, 2004

Ang HOTT nga pala ng suot ng dear ko kahapon. As in H-O-T-T! Whew!!! She looks so good that I’ll eat her with a spoon if I see her like that again. Buti na lang may unti self-control pa rin ako. Kundi… kundi… sigh… sayang…

Sayang hindi na ako nakapagpost kahapon. Anong oras na kasi ako nakarating dito sa bahay. Nagfoodtrip kasi nang dear ko. Ok naman. Kung ano-ano yung tinary namen na food pero parang olats kami kahapon. Wala man lang kaming napili na nakasatisfy dun sa cravings namen. eggpie at saka yung fudge chocolate thingy na binili niya hindi masarap. Natulog lang akong tatlong oras kahapon tapos gumawa na ako ng report. Hinapit ko yung report at natapos ko naman.

October 23, 2004

Naman! Parang may problema na naman kami.hindi daw isyu pero napakalamig niya. Walang I love you… walang gudnyt. Sinunod ko naman lahat ah. Nagrereport na ako. Tumatawag pa nga ako para mas personal, hindi lang text. Bakit kaya niya nasabi na hindi ako marunong magbudget ng time. Nabibigyan ko naman siya ng oras, ah? Hindi ko talaga alam kung anong iisipin. Hindi ko talaga alam kung ano na naman ang maling nagawa ko. May event ba na namiss ako? Wala naman akong naalala. Hay!!! Babae talaga.

2004-10-21T23:32:00.000-07:00

Papasok ka pa lang ng Robinson Metro East ramdam mo na yung init. Alam mo na may mali sa loob nang mall. Dapat kasi sa pasukan pa lang mararamdaman mo na na lumalabas yung lamig... ay mali pala. Ang nasasad kasi sa batas ng Thermodynamics. Ang daloy ng init ay mula sa mainit papunta sa malamig. Kaya ang tama ay pumapasok ang init. Anyway, kung iisipin mo, kaya naman lumalabas yung malamig na hangin ay dahil tinutulak ito ng mainit na hangin palabas. Tama na nga. Puros walang katuturang bagay na naman ang pinagsasabi ko dito. Yung nga mainit sa rob. Sira kasi yung AC(Air Conditioning) ng Rob. At dahil ang Fitness First ay nasa loob nang Rob. Pati sa fitness first mainit. Badtrip talaga! Kasi pagkatapos ko mag-Tread mill, tagaktak ang pawis ko. Ang masama pa non, iniwan ko yung mga tuwalya ko. Same routine, chest at abdominal muscles yung winork-out ko. From time to time tinuturuan ko si Mama gamitin yung ibang machines. (Ano kaya inisip ng ibang tao kapag nakikita nila kaming dalawa ni mama, mag-asawa, bf-gf.) Kahit kasi mataba si Mama, mukha pa rin naman siyang bata. Tsaka medyo mukhang mature na kasi yung mukha ko. Isa pa mas matangkad ako kay Mama. Kaya hindi malayo na pagkamalan kaming couple. Ayos lang hindi ko naman kinahihiya yung nanay ko e. I still think my mother is beautiful kahit na mataba siya. Naisip ko nga pala to kasi may isang guy na "in-opo" ako. Mukha ba talaga akong matanda? Change topic! Madami ngang Bading sa gym. Yung mga guys na mas gusto sumama dun sa Aerobics class kaysa magpump ng Iron. Hindi ako nagdedescriminate. kaya lang problem ko kasi yun e. Nakakahiya at nakainis man sabihin, medyo lapitin kasi ako ng bading. Nakakainis di ba? Bakit naman napakalakas nga ng appeal ko, sa bakla naman. Bakit hindi na lang kasi sa babae?(Dear, joke lang ha?) Sana nagfifeeling lang ako. Pero bakit naman ako magfifeeling sa ganong bagay di ba? Hindi nga pala ako matutulog. Magaaral at gagawa kasi ako ng notes para hindi ako matambakan ng trabaho sa mga susunod na araw. Kaya naman siguro...

2004-10-20T22:25:00.000-07:00

Mag-Nobyembre na pero napaka-alinsangan pa rin. Dapat sana medyo ramdam na namagpapasko dahil lumalamig na pero ang init pa rin parang ngayon gabi. Wala talaga akong balak magpost ngayon kasi wala nang oras. Kagagaling ko lang kasi sa labas dahil hinatid ko si Jing sa kanila. Ginabi na kasi kami dahil nagpasa siya ng thesis at nagpaconsult siya dun sa prof niya. Anyway, ok naman tong araw na ito. Nakarecieve ako ng morning text at call galing sa mahal ko kaya ginanahan ako kaninang umaga. Nagsimula lang sumama yung araw ko dahil dun sa class ko sa Microprocessor. Wala kasi akong maintindihan sa pinagsasabi nung prof kaya inantok ako. Tapos nung tanghali naman, nakailang miscol at text na ako kay jing wala pa rin siyang reply. Nung gabi nagpapapansin ako sa kanya kasi bigla ko na lang siyang namiss. Tapos bigla na naman niya akong hindi papansinin. Nainis tuloy ako lalo. Hay! Babae talaga! Kapag ikaw hindi nagtetext nagagalit, kapag sila naman, ayos lang. Ah ewan! Tsaka ang akala ko kasi aalis siya sa bahay ng morning. Nagalala tuloy ako. Baka kasi kung napano na siya. Minsan kasi anak ng kawindangan yun lalo na kung nagmamadali. Buti na lang after ng class ko sa EnerCon, nagtext na siya. Magmit daw kami sa katipunan. Kahit hindi naman talaga ako naiinis. Pero gusto ko sana magmukhang naiinis para kahit papano magworry siya at marealize niya na hindi niya ako dapat binabalewala. Kaya lang nung nakita ko siya sa tapat ng ministop patawid. Nawala yung pagod at inis ko e. Ang ganda niya talaga sa red. Tsaka kahit na alam kong haggard siya the whole day kakamadali dun sa thesis niya, nung nakita ko siya parang ang fresh-fresh niya. Tapos nginitian niya ako at sabay kiss. SoS! sino ba naman ang maiinis pa sa kanya non? Napaka-charming talaga! Nakakainis! Nadaan na naman ako sa charms ng urakdang ito!

Awakening!

2004-10-20T00:12:00.000-07:00

Paglipas ng mahigit 3 buwan ako'y nagbabalik para magpost at magblog ulit.:) Wala lang. Trip trip lang. tinamad kasi akong magpost non kasi tila nobela yung mga post ko sa sobrang pagkadetalyado ng bawat araw. Hindi tuloy ako makapagupdate agad-agad. Ngayon na ako'y magboblog ulit, iiklian ko na yung mga post ko. Teka ano bang bago matapos ang tatlong buwan.
1. Isang taon na kami ng girlfriend / future wifey ko. Actually 1 year and 3 months
2. Bumagsak ako sa dalawang subject last quarter... so?! (Sayang kasi gusto ko na rin makagraduate para makapagtrabaho na at matulungan ko na ang mga magulang ko at syempre makapagprepare na for marriage lahat naman tayo papunta dun di ba?
3. Naggym na ako. Gusto ko kasi magpalaki ng katawan para sexy naman ako sa paningin ng Dear ko. Tsaka para hindi naman ako mukhang totoy. Este mukhang matanda na may katawan ng isang totoy
Yun lang. Humahaba na naman tong post ko e. Ciao!

loner

2004-07-25T08:31:00.000-07:00

Magiisang taon na, masaya ako sa lahat ng araw na kasama ko siya. Lahat ng takot, problema at gulo sa isip ko nawawala kapag nasa tabi ko siya. Wala akong pakialam sa iba, ang mahalaga masaya ako sa mundo naming dalawa. Pero kahapon, kahapon na hindi kami magkasama, nagkaroon ako ng pagkakataon na muling mapag-isa. Hindi ko alam kung bakit nakadama ako ng unting kalayaan at kapayapaan non. Kahit papano nabawasan ang pagaalala ko. Kahit papano nawala yung ibang bagay na gumugulo sa utak ko. Kahit sandali naging masaya ako…

Disclaimer: Ayoko na ulit mag-isa. Siguro lahat ng tao sa isang punto ng buhay nila nararamdaman ang ganito. Kapag ang lahat ng bagay sa paligid nila ay magulo. Minsan makakahanap lang sila ng kapayapaan sa sarili nila.

Mas malabo ka pa sa kalabaw, Mmmoooooo...

2004-07-20T21:58:00.000-07:00

Malapit na kami sa gate ng Greenland at nagkukulitan na naman kami!Ü Kanina kasi bigla na lang akong nagsalita. Ang masama hindi ko na maalala kung ano yung sinabi ko. Ni hindi ko nga alam kung may sense ba yung sinabi ko or just bunch of syllables that don’t really mean anything. Kung minsan kasi bigla na lang akong nagsasalita, kumakanta at nag-ra-rap. Ganon siguro talaga kapag only child ka, may pagka-autistic ako e. Syempre nung narinig niyang may sinabi ako at medyo hindi clear, pinapaulit niya sa akin. Nung inulit ko hindi niya pa rin narinig. Malakas kasi yung radyo ng dyip. Isa pa collectively wala sense yung mga sinabi ko. Gusto ko lang malaman kung magkakaron siya ng parehong reaction. Hehe!Ü As expected, pinaulit niya sa akin yung sinabi ko. Natawa na lang ako. Binibiro ko lang naman kasi siya, kumakagat naman.Ü (Inuunahan na kita, wag mo I-apply sa ibang bagay ‘to, nangungulit lang talaga ako) Ang kulit-kulit namen, kahit pareho na kaming nanghihina sa pagod. Ibang iba sa kaninang mood namen… mood niya. :c
Hind na ako pumasok sa 12-3pm na class ko. Antok na antok kasi ako sa Lab ko nung morning. Haggard pa kasi late ako. It’s so unprofessional. I have to start being punctual. May isa pang problema, kasi masama pakiramdam ni Jing. Mayron na kasi siya kaya masakit yun puson niya. Kailangan ko magpunta ng UP para maalagaan at mahatid ko na siya sa bahay nila.
Pagdating ko sa PH216, naka-face-down siya. She must be in a lot of pain. Naawa talaga ako kapag nagkakaganyan siya. Kung pwede ko lang kunin yung ¾ nung sakit niya ginawa ko na. (3/4 lang kasi siguradong kaya ko. hindi ko kakayanin yung buo. Kasi I sincerely believe that she’s better than me in terms of pain tolerance). Nagpunta kami sa Miranda Hall para makuha yung yeast ni Jo. Tapos sa Casaa, ginugutom na kasi ako e. I’m sure siya rin. Hindi kasi siya nagbreakfast. Halos alas tres na e. Astig talaga ako pagdating sa pagpili. Iba yung instinct ko. Nasarapan kasi siya dun sa pinili kong food. Nagbago tuloy yung isip niya. Kanina kasi ayaw niya kumain. Pagtapos kumain punta ulit kami sa PH216. The usual planning and talking ng group nila sa PI. Punta kaming SC (Kwek2 at fishball) at ilang-ilang(Isaw at sorbets) para magmerienda. Tapos umuwi na kami. Ang traffic at ang daming tao. Kya hinatid ko na siya sa Greenland. Siguro mahihirapan siya sa pag-cocommute kung siya lang mag-isa. Habang nakasakay kami sa jeep, nagpasalamat siya. Ang sabi niya sa akin, ako lang daw yung nagalaga sa kanya kapag may dysmenorrhea siya. Nakakataba nang puso. Naappreciate niya. Malapit na kami sa gate ng Greenland…

Unbloggable(DJ's Version)

2004-07-20T00:32:00.000-07:00

Ring ring ring! Quiet Y’all, incoming Call! (A Verse from “Life goes on” by 2Pac). Wala lang! Nagising kasi ako sa ring ng telepono. Kahit na antok na antok pa ako, kailangan sagutin, baka importante yun tawag e. isa pa wala naman kasing ibang sasagot kundi ako lang. Buti na lang talaga sinagot ko, si Jing kasi yung nasa kabilang linya, nagpapahatid. Hindi ko alam kung bakit. Inisip ko na lang, siguro sobrang namimiss na niya ako kasi hindi kami nagkita nitong weekends.Ü Pumayag ako kasi may ireresearch din ako kaya kailangan maaga ako sa school. Hindi naman out of the way kaya ok lang. Masaya na sana yung simula nang umaga ko e, a wake-up call from the girl that I love and a good breakfast (Breaded Porkchops & piniritong saging sa saba)… Kaya lang masyado ata akong nagtake ng time e... kung ano-ano pa kasi yung ginawa ko. 8:00am na tuloy ako nakaalis ng bahay. Shet! Kailangan nga pala ni Jing pumasok sa 8:30am good luck sa amen di ba? Fakshet! Tumatawag na siya, kanina pa siguro siya nagaantay sa tropical. Kaya sinagot ko na yung tawag niya at sinabing kong sa Mcdo na siya magantay... Malilintikan na naman ako nito! Gaya nga ng sabi ko maganda naman yung umaga ko e... kaya medyo perky ako. Nakaupo siya dun sa waiting shed sa harapan ng Mcdo. Scary ano kaya magiging reaction niya... Buti na lang kahit papano maayos naman niya tinake na late ako... Hindi ko alam kung bakit parang ang cold niya... kaya ako na lang yung naging ma-touch. After all fault ko naman kung bakit cold siya. Puyat na siya, siya pa yung pinagantay ko. Nagantay kami ng Fx… The rest of the story is unbloggable, road trip lang naman kasi. Hahaba lang tong post ko. eto yung mga route namen…Ü UP-Legarda-SM-Mapua-SM-legarda- Betty-Go-Belmonte – Cubao – Santolan-Rob ME- Greenland. Basta isang malaking adventure tong araw na ‘to. Kahit nakakapagod, masaya naman e. May mga realizations pa kami. Basta, we pushed our limits! If I’m asked to rate this day from 0 – 5… Realizations: 3 Risk: 0 Fun: 5. That’s it! This is our day together!Ü Hey dear, I love you!Ü

Java Republic

2004-07-16T23:16:00.000-07:00

Wala namang nangyaring kakaiba sa araw ko sa Mapua kanina. Maaga akong dumating, 11:30am pa lang nasa City Hall na ako ng Maynila. Hindi ko alam kung san yung kwarto ng pang-alas dose na klase ko. Pumunta muna ako sa North, ang nakalagay kasi sa CM ko N312. Nagbakasakali ako na dito yung kwarto namen. Pagdating ko dun, walang katao-tao. Mukhang permanente na kaming nalipat sa W408. Pagdating ko sa W408, nagmuni-muni lang ako ng kaunti, tapos nagbasa na ako ng lecture na pinaphotocopy namen nung Martes ni Jing. Dati hindi ko karaniwang ginagawa ‘to, sana magpatuloy. Nagturo lang yung prof, at nagtanong nang kung ano-ano. Sayang hindi ako makasagot, lahat pa naman ng sagot may Plus points. Yung susunod naman na class ko wala yung prof. Naisip ko tuloy nanganak na si Ma’am. Hindi ko alam kung bakit lately nagkakaroon ako ng fascination sa mga buntis. Weird! Kasabay ko si Marvin, ka block ko nung 1st sem, pumunta sa IEEE. Naglaro kami ng chess. Badtrip natalo niya ako ng tatlong beses. Hindi pa ata ako nanalo sa mga laban ko simula nung nagkasakit ako. I’m a fucking loser! Nakakainis! Tangina kapag nakapagdownload ako ng Chessmaster, kacareerin ko ang chess. Dun naman sa 3pm na class ko, muntik-muntikan na ako umalis, late na kasi dumating yung prof e. Nagdiscuss lang tapos pinauwi na kami kaagad. Ayos! Dumaan muna ako ng SM Manila para bumili ng ham and cheese croissant. Nagpapabili kasi yung Dear ko.Ü Nakalimutan ko pang sabihin na sumugod ako sa ulan at baha para makarating nga maaga sa Rob ME. Kaya pagdating ko sa Rob basang-basa yung likod ko. Bumaba ako sa LG(Lower Ground) para imit si Jen Kevin at shemps yung Dear ko. Nagtext nga pala sa akin si Jing na nasa hot seat siya habang wala pa ako. Nagulat ata siya nung nakita niya akong nakasimangot. Actually argumentative mode na naman ako non. Hindi ko kasi alam kung bakit the night before iritang-irita siya sa akin. Nung napansin kong masaya naman siya at parang walang nangyaring kung ano kagabi, inassume ko na lang na, it’s one of her frequent mood swings. Hehe!Ü joke! Anyway, inantay namen matanggal ni jen yung tinga sa ipin niya saka kami umalis.Ü Nakita nga pala namen si Melvin yung bocalista ng True Faith. Magaling daw siya kumanta sabi ni Jing. Kaya lang maliit siya. Pero kahit na! Astig!

Nagpunta kami sa Sta. Lu para mag- Java Republic. Eto yung usual na tambayan namen kapag gusto namen mag-usap. Mas tahimik kasi kaysa sa ibang coffee shop. On our way to Java Republic we saw Tita Len, Our teacher in high school. Nakakatuwa kasi sinabi ni tita len na “Mukhang going strong kayo ah”. Astig!Ü Nagusap sila ni Jing for a while tapos nagpaalam na kami. Medyo gumagabi na kasi at mukhang marami pa kaming kailangan pagusapan. Basta, astig talaga para sa amen yung java rep. Sis' ko palang kasi siya yun na official meeting place namen e. Sana andun pa rin yung gang sa pagtanda namen...

15th

2004-07-15T23:42:00.000-07:00

Isa lang klase ko ngayon, laboratory pa! Si Jing naman walang pasok pero kailangan pa rin niya magpunta ng UP. May mga kailangan kasi siyang asikasuhin, yung form or letter ata na kailangan niyang ibigay for graduation at yung yeast na kailangan ni Jo para sa project niya. Nagusap na kami nung gabi na sasama siya sa akin sa Mapua. Mga 10am pa lang umalis na ako nang bahay. Excited kasi akong makita siya. Nung nasa Santolan Station na ako nagtext siya, sa Katipunan Station na lang daw kami magkita. Natatawa tuloy ako sa sarili ko nung pababa na ako ng tren. Baka akalain kasi nung mga taong kasabay ko ang olats ko. Wala namang traffic nag-LRT pa ako papuntang katipunan. Gustong gusto ko na talaga siyang makita, buti na lang hindi niya ako gaanong pinagantay. Mga 10-15mins lang kasi dumating na siya. Nalalaglag ata yung panga ko nung nakita ko siya. Kasi bukod sa miss na miss ko na siya. Suot suot niya pa yung favorite ko na damit niya. Yung black na blouse. Medyo conservative kasi yung dating nung damit na yun, but still pinapakita kung gaano siya ka-sexy. Kitang kita kasi yung mga curves niya e. Whew!!! Gusto ko sana siyang I-kiss and hug non e. kaya lang tumakbo ata siya from katipunan to Aurora kaya pinapawisan at naiinitan siya. Sayang… wala tuloy akong nagawa kundi paypayan na lang siya. Sumakay na kami ng tren. Nagkaroon ng unting argument kasi nangungulit nagkukulitan na naman kami… Papuntang Mapua, kung san-san kami nagdaan, at kung ano-ano pinagbibili namen. Nung nasa Mapua na kami, iniwan ko muna siya sa guard post. May klase na kasi ako non, e hindi naman siya pwedeng pumasok. Nag-orientation lang naman dun sa Numericals Lab. Pagtapos ng klase ko, dumerecho na kami sa SM Manila. Usapan kasi namen nung Tuesday, kapag nagka-pera na kami, magta-try kami ng bago sa Tokyo Tokyo. She tried chicken teriyaki. Ako naman beef teriyaki. Bumili rin kami ng Tekka maki. Pinakita niya sa akin yung mga picture na kinuha niya nung Wednesday. Palibhasa may camera na yung phone. I always enjoy eating with her. Mas ginaganahan kasi ako kapag kasama ko siya. Masaya kasi, no dull moments!Ü Ako unang nagtry nung tekka maki. Kadiri yung amoy at lasa. Kumain ako ng mga dalawa pa. I was hoping to get use to the taste. Unfortunately, everytime na kumakain ako, lalong nag-chuchurn yung sikmura ko. Pinatry ko Jing. Medyo duwag kasi yung mag-try na bago pagdating sa pagkain. Mas pihikan pa sa akin. Hindi na namen inubos yung Maki, kadiri kasi talaga e. Pagtapos namen kumain, nagstroll muna kami. Naghahanap kasi siya nang kung ano-anong kakikayan e.Ü Grabe nakakapagod talaga kapag babae yung nagstroll at nag-window shop. Hindi ko talaga kayang tapatan yung stamina niya pagdating sa ganito. Dumaan kami sa Watson para maghanap ng perfume and cologne. Nagsasawa na daw kasi siya sa mga scent nung mga cologne niya. Hindi ko alam kung bakit ako hindi pa. Ang sarap sarap kasi niya… este yung pabango niya. Habang nasa perfume section siya nung Watson andun naman ako isa kabilang section. Naghahanap kasi ako ng pang-shave. Kaya lang hindi lang pang-shave yung nakita ko e pati Chocolates. For about a week now I’ve been craving for something sweet. Kaya bumili ako ng Ferrero. Nung papunta na kami nang kabilang store, nilabas ko yung Ferrero tapos inabot ko sa kanya. Hindi ko alam kung bakit nag-glow yung eyes niya tapos yung smile niya ibang Klase. Natuwa ako dun sa naging reaction niya. Para siyang bata na nabigyan ng toy nung Christmas. Basta, iba yun! Nakakatuwa talaga. Nalibot na namen lahat ng store sa SM manila, still hindi pa rin niya nakikita yung hinahanap niya.:c Kaya nagdecide na kaming umuwi. Nung pababa kami sa first floor, ginamit namin yung tumigil na escalator. Namali ata ng tapak ni Jing kaya nag-cramps yun paa niya. Wala akong magawa, hindi ko kasi alam kung saan I-mamassage kapag nagkakaganon siya. Nakastress! Nung medyo ok na siya, pumunta na kami sa legarda station. Hanggang dito, masaya kahit nakakapagod. Kaya lang nung nakaupo na kami sa tren, medyo nagbiruan naman kami. Hindi ko alam kung ano yung exact na biro e. Pero ayaw ko ata na sinasabi niya yun, particularly kapag maraming tao. Kaya sinabihan ko siya na tumigil na. Nag-stare pa nga ako sa kanya non, para malaman niya na hindi ako nagbibiro. Na I’m starting to get pissed. Kaya lang kapag naiinis kasi ako hindi gaanong halata. Madalas kasi naka-ngiti pa ako kapag naiinis. Sa sobrang inis ko nasabihan ko tuloy siya ng bitch. Saka lang siya tumigil. Hindi ko talaga sinasadaya yung. Nauna na naman yung emotions ko. Hindi ko dapat tinawag ang girlfriend ko ng ganon. Hanggang makababa kami nang tren at sumakay sa jeep nagsosorry ako. Na-guilty ako. Hinatid ko lang siya sa may sakayan tapos sumakay na rin ako ng jeep papunta sa masinag. Pag-uwi ko kumain lang ako tapos pumunta na ako kina kuya pong. Nagpaburn ako ng CD. Pinaburn ko yung mga mp3’s ni jing na kinopya namen sa PC niya. Nakalimutan kong dalahin yung phone ko. Ang akala ko hindi siya gaanong magtetext after nung nangyari kanina sa LRT. Nagkamali na naman ako! Magtetext pala siya. Tumatawag pa siya ditto sa bahay kasi may siya iparesearch sa akin. Nung mabasa ko yung text niya, huli na ang lahat. Inis na inis na siya sa akin. Medyo irritable na rin ako non kasi pagod na ako. Buti na lang natuto na ako. Hindi kami dapat naguusap kapag parehas kaming galit o naiinis. Kaya sinabi ko sa kanya na bukas na lang kami mag-usap. Ang totoo nanghihinayang ako kapag ganito yung nangyayari sa araw ko. Masaya nung umpisa tapos biglang magkaka-conflict. 15 ngayon… dapat masaya tayo gaya nung unang 15 naten together…

Alone

2004-07-14T19:45:00.000-07:00

I woke at 5:30 in the morning. My Digital Communication Laboratory class starts at 7:30am. I knew I have to get up now or else I’ll be late for my class. I’m still tired and sleepy. I had a long day yesterday. If I can get 15 minutes more of sleep, I’ll be fine. I snoozed until 6:30… Now I’m fucked up!
I arrived in School at 8:30am. I feel so Haggard! Obviously, I’m late. I hate being late! I hate the feeling that the whole class is staring at me. The instructor, Ma’am Martin (My comm1 lab instructor who gave me a grade of 3.00), orients us about the course and her class policies. The class finished at 9:30am. I went to the library to read some of my lectures and write some notes. I also went there to update my library account. While in the library, I remembered that I have to meet Marian. I needed to return her books in exchange for my CD’s. She told me the night before that it’s their first day in that class. I assumed that they will be early dismissed. To my disappointment, I had to wait for hours. When her professor received a call, I took the chance to ask her to come out of the room. I returned her books and she returned my CD’s. I went to IEEE. Jeanie and Mau were there. They invited me to have lunch along the walls. After we ate there, we returned in Mapua. I took a nap in the IEEE table. When I woke up, it’s 11:45am. I went to the room of my next class, only to find out our class is assigned to a different room. My Energy Conversion my prof is Engr. Rivero. In Digital Communication lecture my prof is Engr. Lily Esquejo. In Numerical Analysis my prof is Engr. Manila. We were early dismissed in all of my class. It is orientation week that’s why it’s not that surprising… I don’t know why I feel so alone this day. Maybe because it’s the 14th and jing is not with me or maybe I don’t have that much friends in School and I’m always alone. I don’t know why I feel this today. It sucks!

Late!!!

2004-07-13T23:35:00.000-07:00

I woke up at the sound of my mom’s loud, irritating voice. It’s already 6am. My class begins at 7:30am. It’s our first meeting. I don’t know who will be our Energy Conversion laboratory instructor. What I know is that I’m going to be late, that is why I rushed to eat breakfast, take a bath, and to get dress (I wore my favorite black polo with a skant jeans and black leather shoes). I left the house at 7:00 and arrived in school at 8:30. The class has already started. When I entered the room it felt like everybody is staring at me. I didn’t feel annoyed or ashamed. I feel confident ‘coz I think I look good today. (Must be because of my Outfit) Ü I sat at the back of the last row. The instructor talked about parts of generator and motor. I didn’t understand most of the things that he is saying. I don’t know if I’m too far from him or he’s just too lousy speaking in English (like me!). I asked one of my classmates our instructor’s name. She disappointedly said that it’s “Engr. Teresa”. Engr. Teresa has a reputation of giving low Laboratory report score and failing half of his class. Shit!!! Now I have to work extra hard for a 1 unit course! Our class ended at 10am. I have 2hrs vacant time ‘til my next class, Environmental Science. For 2hrs, I stayed at IEEE, a research organization; I’m an applicant there. I can’t do anything and I’m bored. After my 12-3pm class I’ll go to UP to meet Jing.Ü After 2 hrs… I went to NW301. This is the room of my EnviSci class. I arrived just in time. The Professor hasn’t arrived yet. There are some students who arrived earlier than me. There are some familiar faces. Some are my classmates on previous terms. After waiting for 15-20min. The prof finally arrived. It’s Sir Aristedes Mapua. Thank God! Ü (Sir Mapua, is very generous in giving grade of 1:_ _) Sir Mapua introduce the course and dismissed the class. Finally! It’s already 1:30pm. I promise Jing that I’ll be in UP at 1:30-2:30pm so we could have lunch together. I guess, it wont happened. The travel time from Mapua to UP is 1hr. I’ll probably arrived there around 2:30pm. I’m dead! I arrived in Legarda Station just in time. I didn’t wait that long for the next train to arrive. The train cruises through the stations just fine. When we stop at Cubao station, it started to drizzle. As we go to the next station, the rain started to pour. I prepared my Jacket along the way. When we arrived to katipunan station. I rushed to get out of the station. I was hoping that I can still arrived there around 2pm. I ran from Katipunan station to the UP-Katipunan Jeep Terminal. My jacket is soaking wet. I arrived at UP - PH 216-218 around 3:15pm. After removing my Jacket, I enter the room. Jing and her groupmates(Kevin, Jen, Jenika, josh and Nat) are talking about there presentation on PI. I sat beside Jing. Instead of getting mad because I’m “Late”, she just told me that her head hurts because of hunger.( Shucks! My baby is already Hungry. :c) For the next 45min, I just listened to their plans for the presentation. Around 4pm, they decided to wrap things up. We photocopied some lectures that I borrowed from Sen then left UP. Since we’re both starving, we decided to eat at Tokyo Tokyo. The all you can eat rice is ideal for us because we’re so hungry. I had three bowls of rice while “my Hungry Baby” had uhhmmmm… never mind. Ü Were so full that we decided to stroll the mall. I accompanied her to in front of Sta. Lucia, to ride a Jeep. I arrived at home around 7pm. I ate dinner and watched Smallville. Smallville story keeps getting better. Each episode shows how the young Clark Kent turned into Superman. After Smallville I organized my things and prepared for sleeping. I guess this day is okay!

(Sigh) LRT, MRT...

2004-07-12T18:36:00.000-07:00

LRT, MRT…

This is the day of many first… first day of class of the first term. Medyo excited akong pumunta sa school kasi sabi ko sa sarili ko magtitino ako ngayon term. (Kada simula naman ng term eto yun sinasabi ko pero hanggang ngayon wala pa ring nangyayari). The night before sabi ko sa sarili ko I’ll leave around 10:00am para pagdating sa school hindi ako mukhang haggard at makapagpahinga pa ako. Ang masama nakaalis ako ng bahay mga 10:45am na, tinabulate ko pa kasi yung schedule ko. (Ka-text ko nga pala si Jing nang mga panahon na ito, sinasabi niya sa akin na ayaw na niya magstay sa UP, ayaw niya kasi makita yung Members ng Student Council). Umpisa pa lang sablay na.Ü Nung nasa LRT na ako nagtext ulit si Jing, mga 11:20am na siguro non. Hindi na daw niya papasukan yung mga class niya. Basta ayaw na niya mag-stay sa UP. Sinuggest ko na magpunta na lang siyang Mapua. Gusto ko kasi siyang makita kasi namimiss ko na siya. Kaso lang may dilemma na naman. Hindi kasi niya alam magcommute from Legarda to Mapua. Kaya kailangan ko siyang antayin sa Legarda Station. Tapos sabay na kaming pupunta ng Mapua. Siguro by this time mga 11:35am na. Nagantay ako ng nagantay, nagbasa na ako nang kung anu-ano pati yung estero sa gilid nung istasyon napagtripan ko na rin kaya lang wala pa rin siya. Siguro mga limang tren na yung nakaalis tsaka pa lang siya dumating. Mga 12:30pm na non kaya tinamad na akong pumasok. Since hindi na ako papasok dun sa first class ko, dumaan muna kaming SM Manila. Unfortunately, nagkamali na naman ako ng estimate. Late na naman ako sa second class ko. Kaya nagdecide ako na wag na lang pasukan lahat ng class ko. Anyway tatlo lang naman yung class ko for the day. Since I already missed 2 classes, missing the last isn’t a big deal. May mga kakilala naman akong gumagawa non e… Still naayos nila yung buong term. Yung na lang ang gagawin ko. Pagkatapos namen mag-stroll sa SM, nagdecide kami mag-Robinson metro east na lang… Either manood ng movie or uuwi na lang. Fast Forward! Sumakay na kami ng tren at paupo na. As I turned to seat, I happened to glance at this San Sebastian girl. (This mannerism is a curse. Since day 1 of this relationship, when I proposed to her. I tried to get rid of this habit. Unfortunately haggang ngayon andito pa rin.) Sinabi sa akin ni Jing bigla na “Close your Eyes”. Sinasabi niya yung kapag may pretty or sexy(In her Point of view) na girl sa harapan ko. Instead of following her, tumingin na lang ako sa kanya. Tinanong niya ako kung nakita ko na yung girl, sinabi ko hindi. ( Regrettably, I lied. It is a white lie. Ayoko masaktan siya kapag sinabi ko yung totoo). all through out the ride, nakatingin lang ako sa floor, habang si Jing natutulog sa arm and shoulder ko. It felt good. Ang ganda kasi nung position nung head niya. I can actually smell and feel her breathe. To me this is one of those priceless moments. Anyway, nung nasa Betty-Go Belmonte Station na kami nagising na siya. Napasin niya ata na tumitingin sa amen yung girl na nasa harapan namen. Tinanong niya sa akin kung kilala ko yung girl. Ang sabi ko hindi. Tinanong niya ulit ako kung nakita ko yung girl. Eventually nasabi ko rin na nakita ko yung girl. Fast Forward ulit! Ü Nung pababa na kami ng Tren, pinauna ko ng unti si Jing. Unexpectedly, na-cut ako nung girl palabas. I looked at Jing first then I looked at the girl to emphasize what she did, then looked at jing again. Wala kasi akong idea kung intentional ba yung pag-cut sa akin nung girl or purely accidental kasi ang bagal kung maglakad sa sobrang dami nung pababang tao. Sadly, hindi nakita ni Jing yung unang pagtingin ko sa kanya. It appeared that I’m checking-out the San Sebastian girl. Jing is infuriated with jealousy to the point that she cried. I panicked when I saw her in tears. It’s the first time I saw her crying because of jealousy. Sana hindi ko na lang ginawa yung gesture na yun. Pagsakay namen sa jeep, nag-apologize ako. Tapos nag-begged ako na manood na lang kami ng movie. Ginawa ko yun para kahit papano ma-relax yung isip niya. We watched Prince and Me of Julia Stiles. Chick flick yung movie kaya hindi ko ganong na-appreciate. Ang mahalaga sa akin non, maalis sa isip niya yung nangyari sa tren. Nagustuhan naman niya yung movie. Parang modern day Cinderella kasi yung story e. Hinatid ko nga pala siya. To assess this day, ok naman e. May mga bagay na nangyayari na hindi mo talaga inaasahan. Masaya na rin ako, kasi halos buong araw ko siyang kasama. I guess that’s it. This is my first Entry.

Ang Panimula...

2004-07-12T18:03:00.000-07:00

De numerong panimula…

Hindi ko alam kung anong nagtulak sa akin na gumawa ng blog. Una sa lahat, wala akong hilig sa pagsusulat. Ikalawa, wala sa personalidad ko ang nag-sha-share sa mga taong hindi ko kilala ng mga pangyayari sa buhay ko. Ikatlo, wala akong panahon gumawa nito, at kung anu-ano pang dahilan. Ang totoo malaking ang impluwensiya ng girlfriend ko, si Been_blessed kung bakit ako gumagawa ng blog ngayon. Una, meron kasi siyang blog. Natutuwa ako everytime na nababasa ko yung mga bagay na hindi niya usually nasasabi sa akin. Ikalawa, bihira kaming magkikita ngayon 1st term kasi bukod sa naka-full load ako ngayon (15units) (Nakakahiya naman, siya nga naka-21 units pero nakahanap pa rin siya ng panahon para i-meet ako) , nagkamali pa ako sa paggawa ng schedule. Ang buong akala ko kasi magstay siya sa U.P. ng late para magresearch. Hindi pala kasi napaphotocopy na niya lahat ng kailangan niya sa thesis. Ikatlo, wala kasi akong maregalo sa kanyang matino, broke kasi ako ngayon, kaya eto na lang. Sana kahit unti ma-appreciate niya.Ü At Sana lang hindi ako tamarin sa paggawa nito.